BEJAARDEN KUNNEN HUN SCHONE WAS NIET MEER BETALEN….

 

Voor veel ouderen zijn schone kleren luxeproducten. Verpleeghuizen brengen hun bewoners elke maand tussen de 73 en 110 euro in rekening voor de was en daardoor kunnen bejaarden met laag inkomen de was niet betalen.

Dat heeft het Nibud berekend, zo meldt De Telegraaf. Bewoners van verpleeg- en verzorgingshuizen met een laag inkomen krijgen van de overheid maandelijks 290 euro aan zak- en kleedgeld. Daarvan reserveert de overheid 20 tot 35 euro voor het wassen, terwijl de kosten veel hoger blijken te liggen.

De landelijke cliëntenorganisatie LOC heeft de Tweede Kamer vandaag om een oplossing gevraagd.

 

Laten we onze bejaarden in de gevangenis zetten en de criminelen in een verpleeghuis!
Op deze manier hebben de bejaarden toegang tot douches, hobby’s, en begeleide wandelingetjes en uitjes.
Ze krijgen dan ongelimiteerd gratis medicijnen, medische hulp en tandheelkundige behandelingen, rolstoelen enz.
Bovendien krijgen ze geld in plaats van te moeten betalen.
Ze worden constant via videocamera’s in de gaten gehouden dus ze kunnen direct geholpen worden als ze vallen of hulp nodig hebben.
Hun beddengoed wordt twee maal per week gewassen en al hun kleding wordt gewassen en gestreken naar hen terug gebracht.
Een surveillant checkt elke 20 minuten hoe het met ze gaat en brengt maaltijden en hapjes naar hun cel.
Ze kunnen familiebezoek ontvangen in een vertrek dat speciaal hiervoor ontworpen is.
Ze hebben toegang tot een bibliotheek, de sportzaal, geestelijke raadgever, het zwembad en mogen een opleiding volgen.
Eenvoudige kleding, schoenen, slippers en hulp zijn gratis voorhanden. Privékamers voor allen met een tuin waar oefeningen gedaan kunnen worden.
Elke bejaarde heeft de beschikking over een computer, een TV, een radio en dagelijkse telefoongesprekken.
Een bestuur met managers is aangesteld om klachten in behandeling te nemen en de surveillanten moeten zich aan een strenge code hoe de bejaarden te behandelen, houden.

Terwijl aan de andere kant:
De criminelen koud eten krijgen en worden alleen gelaten zonder dat er naar hen wordt omgekeken.
De lichten gaan om negen uur s avonds uit en douchen kan eens per week. Ze wonen in een kleine kamer of met meerdere op 1 kamer, betalen 750,00 euro per maand en
hebben geen enkele hoop er ooit nog uit te komen..

Zet je toch wel even aan het denken….. ook voor wat betreft onze toekomst. Wij zijn van de generatie die over 14/15 jaar aan de beurt is. Ik houd mijn hart vast!!!

Het hele overheidsgebeuren is bedoeld om de burgers uit te knijpen en er zelf beter van te worden….

 

WERKEN ALS POSTBEZORGER IN HAARLEM-SCHALKWIJK

WERKEN ALS POSTBEZORGER

Als postbezorger ben ik al een aantal dingen tegengekomen waar ik (en menig collegae) zich aan ergeren.

OPSTAPJES/STOEP/VERHOGINGEN

Huizen met de onmogelijke opstapjes voor de voordeur zijn heel lastig.

Je moet eerst al een stoepje op alvorens je bij de voordeur kan komen, vervolgens stop je de post in de brievenbus. Zodra je de post in de brievenbus hebt gedaan draai je je om, om naar het volgende huis te lopen. Vergeet de afstap(jes) niet! Mening collega is hierdoor komen te vallen.

Als postbezorger selecteer je al lopende de post voor het volgende adres, zodat je snel kunt werken. Je moet je wijk in een bepaalde tijd(sdruk) lopen! Weer of geen weer!! Dus heb je eigenlijk altijd haast!! Niemand werkt graag in zijn eigen tijd, toch?

BRIEVENBUSSEN

Dan heb je ook nog de onmogelijke brievenbussen. De één heeft een indrukklep: deze moet je met kracht indrukken om de post er doorheen te kunnen duwen! Heb je alleen maar een dun envelopje dan moet je twee handen gebruiken! Dit werkt dus niet, gezien het feit dat wij postbezorgers maar één hand ter beschikking hebben om de post in de brievenbus te doen! In de andere hand heb je de bundel(s) met post…(en reclame).

Ook zijn er brievenbussen die bekleed zijn met haren aan de binnenkant met nóg een klep aan de achterzijde (binnenkant voordeur). Ook dit is super onvriendelijk want je moet met je hele hand naar binnen om de brief er door te duwen. Vaak voel je dat de brief helemaal opkrult…. SHIT!! stomme brievenbussen!! Verdorie!! Balen! Er uithalen gaat niet meer door de haren en vaak zit de post ook nog ergens klem IN de brievenbus!!

Én er zijn brievenbussen waarvan de klep niet makkelijk omhoog getild kan worden met de post zodat je het er in een keer door kan schuiven. Je moet immers met de hand waarin je de post hebt, de klep omhoog lichten en vervolgens met een handigheidje (ontwrichtte pols) de post er in doen.

Waarom letten Woningbouwverenigingen of projectontwikkelaars hier niet op! Van mij mogen ze zelf een keer een wijk lopen met dit soort onmogelijke brievenbussen!

Het is niet alleen maar ellende hoor! Begrijp mij niet verkeerd!! Er zijn ook hele straten waarbij men de brievenbus gewoon open zet!! Ik duw dan de post naar binnen en sluit de brievenbus. Lieve mensen, dit is heel fijn werken! Zo blij word ik hiervan! Ook brievenbussen met een blokje in de hoek of soepele kleppen maken mij blij, scheelt een hoop gewurm en ZERE en KAPOTTE HANDEN.

VOLLE BRIEVENBUSSEN

Iets wat ook zeer irritant is, zijn de overvolle brievenbussen! Of de bewoner is inmiddels verhuisd/overleden of op vakantie. Bij een overvolle brievenbus waar geen postzegel meer bij kan, neem ik de post mee terug en deze gaat dan retour afzender met de aantekening: ‘volle brievenbus’. Als ik daar de mogelijkheid toe heb, trek ik de reclame folders eruit, zodat de briefpost er in kan.

Ik heb wel een tip voor vakantiegangers die geen buren hebben die de post verzorgen: PLAK een ‘NEE/NEE’ sticker op de brievenbus (desnoods met plakband zodat hij er weer makkelijk af gaat) totdat je weer terug bent van vakantie. Dit houdt de brievenbus toegankelijk voor de gewone briefpost!! En voorkomt vertragingen…

HONDEN

Het gebeurt mij ook regelmatig dat ik bij het oplichten van de klep een gigantisch hond(en)geblaf hoor. Vaak staat de hond al in de gang te wachten….waarop?….op mij?…..op de post?…. Oké, dus niet mijn hand erin doen om de post door te duwen. Ik heb één adres waarbij twee honden het op een blaffen zetten als ik bij de buren post bezorg. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, een gewaarschuwd postbezorger voor drie!! Deze honden blaffen keihard (hebben de buren daar geen last van?) en zodra ik voor de deur sta springt de grootste al blaffend tegen de voordeur op. Ik til heel rustig de brievenbusklep iets op en schuif de post er voor driekwart in…het is even stil….waarom? verwacht de hond een hand?….die komt dus niet….jammer voor de hond! Zodra de hond dit door heeft trekt hij met een flinke ruk de post uit de brievenbus!!! Op zich is dit heel leuk natuurlijk, maar als vakantiekracht of nieuweling in de wijk schrik je je het apenzuur!! Totdat er een keer iemand is die wél zijn hand door de brievenbus steekt! Een beetje (speelse/agressieve?) slimme hond blaft niet en wacht op jouw hand…..

Waarom plaatsen deze mensen geen brievenbus aan het tuinhek of vóór de voordeur? Er komt een keer een tijd dat er een flinke schadeclaim ingediend gaat worden. Of dat je deze post niet bezorgt…….er is altijd nog de mogelijkheid om een papiertje in te vullen dat de zending niet door de brievenbus kan!! Dan kunnen ze het ophalen bij het postkantoor. Dit móét een keer fout gaan!!

Zelf ben ik redelijk bang voor grote loslopende honden. Zodra ik zie dat er in een tuin een grote hond losloopt dan ga ik echt die tuin niet in!! Het is dan maar te hopen dat de bewoners wel thuis zijn en ik toch de post kan afgeven. Zo niet, dan bel ik wel bij de buren aan of dan maar het ‘ophaalscenario’ wat ik hiervoor al heb aangekaart toepassen. Het werken als postbezorger moet wel veilig kunnen gebeuren vind ik persoonlijk.

TUINHEKJES

Ook zoiets……tuinhekjes…….regelmatig krijgen wij de vraag of wij het hekje achter ons dicht willen doen. Wij willen dat wel, maar daar hebben wij gewoon de tijd niet voor!! In een woonwijk waar iedereen een tuinhekje heeft moeten wij die al eerst openmaken (met één hand) alvorens je naar de voordeur kunt lopen. Als je dan ook nog het hekje weer achter je dicht moet doen (met één hand) maak je bij elkaar veel onhandige bewegingen (niet alle hekjes gaan eenvoudig en snel open) waardoor je je lichaam teveel belast.

Ook hier wil ik de bewoners vragen……wilt u persé dat het hekje gesloten wordt/blijft? Zet dan een brievenbus bij het hek. Scheelt ons veel werk én tijd! Het enige nadeel voor u als bewoner is dat u even naar buiten moet om de post te halen!!

BEZORGING DOOR ANDERE BEDRIJVEN

Heel vaak zie ik tijdens mijn rondes dat er post uit de brievenbussen steekt! Van reclamefolders en kranten tot gewone post/brieven….. Bewoners spreken mij er wel eens (en vaker) op aan of IK (ja….ik!)..de post goed in de brievenbus wil doen. Ik kan met mijn hand op mijn hart zweren dat ik de post altijd doorduw totdat ik het hoor vallen. In ieder geval duw ik het zover door, dat het er niet uitgehengeld kan worden! Tijdens dit gesprek blijkt dan dat dit post moet zijn van een van de andere bedrijven die ook de post bezorgen!!! Dit is te zien aan het logo van verzendbedrijf… Ook de geplastificeerde reclamebundels en kranten hangen vaak voor de helft uit de brievenbus. Als ik dit zie (met wel of geen post voor de geadresseerde) duw ik dit toch door de brievenbus in! Ik vind deze manier van bezorgen zeer slordig….je mag wel kwaliteit leveren als bedrijf zijnde.

Maar goed, hier is ook de marktwerking schuldig aan..en nog maar te zwijgen over de beloning die de bezorgers krijgen. Vaak exact het wettelijk minimum loon per uur. Daar wordt je niet echt vrolijk van….laat staan gemotiveerd. Voor een heleboel bezorgers geldt: snel die zooi in de bus gooien dan ben ik ook snel weer thuis… Ja…maar zo werkt het niet!!

LEUKE DINGEN

Tot slot wil ik toch nog even alle mensen bedanken die ons postbezorgers toch een leuke tijd/dag bezorgen!! Wij krijgen zo nu en dan iets toegestopt…dat varieert van een ijsje met heel warm weer tot een kop snert in de wintermaanden. Met warm weer zijn er genoeg mensen die jouw lege flesje willen vullen met water. Vaak krijg je nog een flesje/blikje frisdrank mee voor onderweg!!

Ook de mogelijkheid voor een sanitaire stop (in de depots zijn géén toiletten) wordt je geboden! Kun je niet bij de bewoners terecht, dan is er altijd wel een mogelijkheid bij een winkel of bedrijf!

Lieve mensen, in ieder geval wil ik u persoonlijk hiervoor danken. Het werken als postbezorger krijgt hierdoor een wat rooskleuriger imago!

Jonge Vlaamse Gaai van de verdrinkingsdood gered!!

Vanmiddag zaten mijn man en ik op het balkon en opeens hoorden we een gekrijs van jewelste!!
Een ekster viel een jonge Vlaamse Gaai aan. Ze waren aan het vechten op de brug bij de vijver waar wij op uitkijken. Opeens zagen we dat de Vlaamse Gaai zich los werkte en in het water viel.
Deze vogels kunnen dus NIET zwemmen!! Het arme beestje ging met een soort vlinderslag er vandoor en verdween onder de betonnen rand van de beschoeiing. Een aantal kinderen zag dit ook gebeuren en probeerden de vogel uit het water te halen. Tevergeefs. Ze durfden hem niet echt beet te pakken. Mijn man ging zijn schepnet halen (hij vist graag) en ging er ook naar toe.
Ging op zijn buik liggen en probeerde de vogel onder de rand weg te halen. Deze ging er wederom vandoor met zijn vlinderslag en werkte zich naar de overkant toe en verdween ook weer onder de betonnen rand. Uiteindelijk kreeg hij hem toch te pakken en haalde hem uit het water. De arme drommel was drijfnat en ik heb snel een badlaken van boven gehaald. Het arme beestje in de handdoek gewikkeld en hem/haar als een baby in mijn armen meegenomen naar boven.

Mijn man heeft ondertussen het Vogelhospitaal gebeld maar daar werd niet opgenomen. Toen de Dierenambulance maar gebeld. Zij konden hier ook niets mee. Het enige wat hem verteld werd is dat 1 á 2 procent van de jonge vogels het overleefd.
Het was wel belangrijk om het beestje, zodra het opgedroogd en tot rust gekomen is, weer z.s.m. op een beschutte plek uit te zetten zodat zijn ouders hem weer kunnen terugvinden.

Na dit gesprek is mijn man de reismand van onze kater gaan halen en we hebben Gaaitje er met handdoek en al ingezet. Drogen maar kanjer!! Hij bibberde en maakte kleine geluidjes.
Hij bleef overigens wel heel rustig zitten en pikte af en toe in de handdoek.

Ook deed hij af en toe een dutje waarbij hij een oogje dichtdeed. Zijn ademhaling werd rustiger en hij ging op de handdoek staan. Je zag zijn lange pootjes en zijn vlijmscherpe nageltjes.

Ik bedacht me dat het beestje misschien wel dorst zou kunnen hebben. Ik haalde een pipetje met kromme punt en vulde deze een beetje met water. Ik tikte af en toe tegen het snaveltje aan en liet er een druppeltje water uit. Hij bemerkte het water en begon te slikken!!!
Dat is een mooi gezicht!! zo dichtbij!! zo’n mooi roze binnenkantje en dan dat tongetje!! Geweldig gewoon!

Een paar keer deed hij zelfs zijn snaveltje open en hapte naar het pipetje. Ik spoot op dat moment een paar druppeltjes water naar binnen wat hij wegslikte.

Na verloop van tijd begon hij met zijn kop heen en weer te draaien alsof hij om zich heen keek. Ook hapte hij een paar keer in de tralies van de reismand.
Even later volgde een schud-beurt en al zijn veertjes zaten weer goed. Hij was blijkbaar goed genoeg opgedroogd. Mooi. Dan kunnen we hem naar beneden brengen en loslaten.

Met de Gaai in de reismand naar beneden. Hij begon heen en weer te wippen en ineens hing hij aan de tralies. Zou hij weten dat hij bij zijn nest in de buurt is. Hij wilde er duidelijk uit.

We zetten de mand op de grond, vlak bij het struikgewas, in het gras en deden het traliedeurtje open.
Hij wipte er meteen uit en vloog wat heen en weer. Uiteindelijk zat hij in een boom.

Toen wij terug waren op ons balkon zagen we een aantal Vlaamse Gaaien in die boom heen en weer vliegen.
We hadden het gevoel dat hij nu weer veilig thuis was…..

Dit geeft je zo’n goed en dankbaar gevoel dat je zoiets terug kan doen voor Moeder Natuur.

En tot slotte: volgens mij werden we bedankt want dat we terugliepen naar huis, fladderde er een vlinder (dagpauwoog) om ons heen……Is dat een teken? Het voelt in ieder geval hartstikke goed.

Gevleugelde vrienden in ‘onze’ vijver…..

Dit jaar mochten we vanaf half mei getuigen zijn van de opbouw van een meerkoeten-nest.
De aanstaande ouders waren druk in de weer met het aanslepen van takjes e.d.

Na een dag of tien/twee weken broedden ze om beurten. De ander ging verder met takjes aanslepen en voedsel zoeken.
Uiteindelijk waren er 6 eieren uitgebroed en dus……6 jonge Meerkoetjes. Wij zelf noemen ze ‘rode dakduiveltjes’…..ontzettend kleurrijk deze jongelingen.

Het lijkt wel of ze niet echt hard groeien, maar dat zal de schijn zijn.
Inmiddels zijn er nog maar vier kuikens over en ze zwemmen overal mee naar toe.

Het enige waar ik me echt kwaad om kan maken, zijn de bewoners hier.

Zij gaan dan brood gooien in de richting van het nest, goed bedoeld waarschijnlijk maar ze hebben geen notie van het feit dat zeemeeuwen deze kuikens zó uit het water/nest plukken!!
Pa en Ma meerkoet gaan helemaal door het lint als er een zwerm meeuwen aan komt vliegen!!

Zijn mensen nu gewoon dom of denken ze niet na!! Als je hier woont en regelmatig op het balkon zit (zeker met dit mooie weer!) dan ZIE je toch hoe het leven zich hier afspeelt!!

We hopen echt dat deze vier het overleven en hier zelf het ouderschap zullen aanvaarden.

Ook hebben wij het geluk dat er een zwanenechtpaar hier steeds op visite komt. Wijzelf voeren ze uit de hand vanaf de graskant. Dit is zo’n mooie belevenis!!
Pa en Ma Zwaan hadden 9 kinders waarvan er inmiddels nog 7 over zijn.

Zodra ze onderaan de flat zijn en bij de graskant zie je gewoon dat ze met een schuin kopje naar boven kijken of er iemand met voedsel is…tja….dan ga je toch maar met je brood naar beneden.
We halen wel weer een ander uit de vriezer. Dit natuurschoon moet je koesteren en bevorderen.

Het is een waar feestje om aan de buitenrand van Haarlem te kunnen wonen. Onze zwanenfamilie komt bijna dagelijks even aan’waaien’…..

Ook voor deze familie hoop ik dat de jonkies het overleven enin de toekomst ook hier weer hun voedsel komen ‘bedelen’.

Familie zwaan is nog steeds volledig!! Hartstikke leuk toch? De inmiddels groter gegroeide jongen doen nu precies hun ouders na. Familie meerkoet is ook nog steeds compleet. Deze kleintje zijn inmiddels van hun opvallende verenkleedje af en zijn nu overwegend grijs en krijgen al een wit snoetje. Net als pa en ma.

Hun nest is nog steeds niet weggewaaid/weggeregend en nog steeds het honk waarop ze regelmatig terugkeren.

Het blijft een wondermooie wereld!!